Χειρουργική Ενδοκρινών Αδένων

Παραθυρεοειδεκτομή

Παραθυροειδεκτομή, είναι η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση παραθυρεοειδείς αδένων ή όγκων των παραθυρεοειδών. 

Στοχευμένη παραθυρεοειδεκτομή

Πραγματοποιείται με μια πολύ μικρή τομή στον λαιμό, υπό γενική αναισθησία, οπότε και αφαιρείται ο υπεύθυνος διογκωμένος σύστοιχος παραθυρεοειδής αδένας (μονήρες αδένωμα), που έχει εντοπιστεί προεγχειρητικά με το σπινθηρογράφημα και τον υπέρηχο, χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής.
Image

Τα επίπεδα της παραθορμόνης στο αίμα μεταβάλλονται ταχύτατα, διότι ο χρόνος ημίσειας ζωής της ορμόνης είναι μόλις μερικά λεπτά. Οι χειρουργοί ενδοκρινών αδένων χρησιμοποιούν αυτή τη βιοχημική ιδιότητα της παραθορμόνης, για να επιβεβαιώσουν ότι όλοι οι πάσχοντες παραθυρεοειδείς αδένες έχουν αφαιρεθεί, μετρώντας τα επίπεδά της σε συγκεκριμένους χρόνους διεγχειρητικά.

Έτσι, 10 λεπτά μετά την αφαίρεση του αδενώματος, η τιμή της παραθορμόνης (PTH) πέφτει δραματικά (άνω του 50% της προεγχειρητικής). Εάν αυτό συμβεί, τότε κατά 98% ο ασθενής έχει θεραπευθεί από την νόσο. Εάν τα επίπεδα της παραθορμόνης δεν πέσουν άνω του 50%, τότε ίσως υπάρχουν και άλλοι παραθυρεοειδείς αδένες που πάσχουν και ο χειρουργός πρέπει να τροποποιήσει την επέμβαση σε αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του λαιμού.

Β. Αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του λαιμού

Mε αυτήν την τεχνική και δια μέσου μιας ελαφρά μεγαλύτερης τομής από την προηγούμενη, ο χειρουργός διερευνά και τις δύο πλευρές του λαιμού, με σκοπό να ελέγξει και τους 4 παραθυρεοειδείς.

Ο χειρουργός ενδοκρινών αδένων έχει την εμπειρία να αποφασίσει ποιοι και πόσοι από τους παραθυρεοειδείς αδένες πάσχουν και θα πρέπει να αφαιρεθούν, με κριτήρια το μέγεθός τους, το χρώμα τους και την διαμόρφωσή τους.

Γ. Αυτομεταμόσχευση

Mια ειδική τεχνική κατά την οποία όλοι οι παραθυρεοειδείς αδένες αφαιρούνται από τον λαιμό και κατόπιν μέρος αυτού του παραθυρεοειδικού ιστού (συνήθως 50-70γρ) μεταμοσχεύονται την ίδια στιγμή στον στερνοκλειδομαστοειδή ή στο αντιβράχιο. Ο αυτομεταμοσχευμένος παραθυρεοειδικός ιστός λειτουργεί κανονικά στην νέα αυτή θέση.

Αυτομεταμόσχευση μπορεί να γίνει όταν:

1. ο παραθυρεοειδής αδένας που αφαιρείται είναι ο τελευταίος (δηλ. ο ασθενής έχει ήδη αφαιρέσει τους άλλους 3 σε προηγούμενη επέμβαση), οπότε μεταμοσχεύουμε τον τελευταίο για να μην καταστήσουμε στον ασθενή μας μόνιμο υποπαραθυρεοειδισμό (χαμηλό ασβέστιο στο αίμα) και χρειάζεται δια βίου αγωγή με ασβέστιο.

2. ο ασθενής έχει και τους 4 παραθυρεοειδείς πάσχοντες (υπερπλασία παραθυρεοειδών) και θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ολική παραθυρεοειδεκτομή.

3. εάν έχει αφαιρεθεί ένας φυσιολογικός παραθυρεοειδής.

Στην περίπτωση που ο παραθυρεοειδής αδένας που θέλουμε να μεταμοσχεύσουμε είναι φυσιολογικός, τότε τον μεταμοσχεύουμε στον στερνοκλειδομαστοειδή μύ. Όταν ο παραθυρεοειδής αδένας πάσχει (MEN I, MEN IIa, υπερπλασία), τότε τον τοποθετούμε στο αντιβράχιο, διότι εάν ο μεταμοσχευμένος αδένας αρχίσει πάλι να υπερλειτουργεί (προκαλώντας υπερπαραθυρεοειδισμό), τότε είναι πολύ πιο εύκολο να τον αφαιρέσουμε από το αντιβράχιο από ότι από τον λαιμό.

Ο αυτομεταμοσχευμένος παραθυρεοειδής αδένας χρειάζεται 4-6 εβδομάδες για να αρχίσει να λειτουργεί σωστά και έτσι κατά το διάστημα αυτό οι ασθενείς θα χρειαστεί να παίρνουν από του στόματος αγωγή με Ασβέστιο και VitD.

Δ. Ογκολογική παραθυρεοειδεκτομή

πραγματοποιείται όταν έχουμε προεγχειρητική διάγνωση ή υποπτευόμαστε καρκίνο του παραθυρεοειδούς αδένα. Συνίσταται στην ριζική ογκολογική εκτομή της καρκινικής μάζας μαζί με «en-block» εκτομή του σύστοιχου λοβού του θυρεοειδούς, των σύστοιχων λεμφαδένων, μυών κάτωθεν του υοειδούς και του σύστοιχου παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου αν αυτό διηθείται.

Η συγκεκριμένη χειρουργική προσέγγιση αποτελεί και τη μόνη πιθανότητα ίασης του συγκεκριμένου τύπου καρκίνου, ο οποίος έχει άγνωστη κλινική συμπεριφορά και είναι αρκετά επιθετικός.

Η παρακολούθηση των ασθενών αυτών μετεγχειρητικά πρέπει να είναι πολύ στενή (κάθε 3 μήνες) με μέτρηση επιπέδων παραθορμόνης και ασβεστίου στο αίμα, καθώς δεν υπάρχουνμέχρι σήμερα συγκεκριμένες παγκόσμιες οδηγίες για το (follow-up) αυτών των ασθενών, παρά μόνον η προσωπική εμπειρία χειρουργών ή ενδοκρινολόγων που έτυχε να παρακολουθήσουν τέτοιους ασθενείς, ακριβώς γιατί η νόσος είναι εξαιρετικά σπάνια.

Επιπλοκές παραθυρεοειδεκτομής

ΟΙ επιπλοκές των επεμβάσεων στους ενδοκρινείς αδένες ελαχιστοποιούνται όταν πραγματοποιούνται από εξειδικευμένους χειρουργούς σε αυτό το αντικείμενο.

Οι επιπλοκές της παραθυρεοειδεκτομής περιλαμβάνουν:

  • Βραγχνάδα λόγω βλάβης του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου (σπάνια)
  • Αιμορραγία
  • Υπασβεστιαιμία (πτώση επιπέδων ασβεστίου στο αίμα) ή οποία συνήθως είναι προσωρινή.


Τηλ
: 2106835741

Αγίας Παρασκευής 9-11, Χαλάνδρι

Θυρεοειδεκτομή

Παραθυρεοειδεκτομή

Επινεφριδεκτομή

O Δημήτρης Γιάλβαλης, είχε την τύχη να αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία στην συγκεκριμένη πάθηση, καθώς στο κέντρο που εξειδικεύθηκε (King’s College Hospital), είχαν χειρουργήσει και παρακολουθούσαν 15 ασθενείς με διαγνωσμένο παραθυρεοειδικό καρκίνο.

επικοινωνήστε μαζί μας για το δικό σας περιστατικό