Μηροκήλη

Δημιουργείται από την προβολή περιτοναικού σάκου δια του μηριαίου δακτυλίου μέσα στο μηριαίο κανάλι, πίσω και κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο. Ο σάκος μπορεί να περιέχει προπεριτοναικό λίπος, επίπλουν, λεπτό έντερο ή άλλα ενδοκοιλιακά όργανα.

Εμφανίζονται σε ποσοστό 20% στις γυναίκες, αλλά μόνο στο 1% στους άνδρες.

O χώρος εμφάνισης της μηροκήλης είναι σφικτός και άκαμπτος, γιατί τα σύνορά του είναι, είτε σκληρές περιτονίες, είτε οστά (ηβική σύμφυση) και γι’αυτό το λόγο οι μηροκήλες συνοδεύονται από υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (στραγγαλισμό ή ισχαιμία). Η πιθανότητα στραγγαλισμού τους 3 μήνες μετά την διάγνωση είναι 22%, αυξανόμενο σε 45% 21 μήνες μετά.

Έτσι λοιπόν όλες οι γυναίκες με μηροκήλη θα πρέπει άμεσα να απευθύνονται σε χειρουργό για εκτίμηση.

Παρουσιάζεται συνήθως σαν μια διόγκωση στην βουβωνική περιοχή κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο, στην άνω μέση επιφάνεια του μηρού. Δεν ανατάσσεται εύκολα, προκαλεί άλλοτε πόνο ή ενόχληση, αλλά μπορεί και να παρουσιαστεί ξαφνικά ως επείγουσα κατάσταση (μετά από στραγγαλισμό του περιεχομένου της).
Η χειρουργική αποκατάσταση, ανοικτή ή λαπαροσκοπική με την χρήση πλέγματος έχει ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες υποτροπής.

επικοινωνήστε μαζί μας για το δικό σας περιστατικό

Συμβουλευτείτε τον γενικό χειρουργό σας για τον καλύτερο τρόπο αποκατάστασης της κήλης σας.

Στις μηροκήλες προτιμάται η τοποθέτηση μαλακού πλέγματος με την μορφή βύσματος στο μηριαίο κανάλι. Αυτό ενσωματώνεται στο στόμιο του και ελαττώνει τον κίνδυνο υποτροπής (σε σχέση με την απλή συρραφή που γινόταν παλαιότερα).

Χειρουργική Αποκατάσταση

Η κλασσική ανοικτή τεχνική, ανεξάρτητα από τον τύπο της κήλης που αντιμετωπίζουμε χειρουργικά, αποτελεί ακόμα την πλέον διαδεδομένη και πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδο αποκατάστασης διεθνώς.

Η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό γενική, επισκληρίδιο, ραχιαία ή και περιοχική αναισθησία ανάλογα με την περίπτωση και τον ασθενή.

Διενεργείται με μια τομή πάνω από το σημείο της κήλης, ανεύρεση του σάκου και του περιεχομένου της κήλης και επιστροφή του ενδοκοιλιακά. Κατόπιν τοποθετείται πλέγμα για ενίσχυση του χάσματος, το οποίο στηρίζεται συνήθως με ράμματα, με μεταλλικά κλιπς ή με ειδική κόλλα.

Ανάλογα με τον τύπο της κήλης το πλέγμα τοποθετείται ενδοκοιλιακά, κάτω από τους μυς ή πάνω από τις περιτονίες. Η διαδικασία επούλωσης αρχίζει με την ανάπτυξη ινώδους ιστού μέσα και γύρω από το πλέγμα αμέσως μετά την τοποθέτησή του, ενσωματώνοντάς το ουσιαστικά στους γύρω ιστούς.

Ο ασθενής είναι σε θέση να κινητοποιηθεί άμεσα μετά την επέμβαση, με έλεγχο του πόνου με συνήθη παυσίπονα και πλήρη ανάρρωση ανάλογα με την περίπτωση της κήλης από λίγες μέρες μέχρι 1 εβδομάδα.