Παθήσεις Θυρεοειδούς

Καρκίνος Θυρεοειδούς

Image

Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

Όταν ένας ασθενής εντοπίσει μια μάζα στον τράχηλο ή έναν όζο στον θυρεοειδή (όζοι θυρεοειδούς) αδένα, ο ενδοκρινολόγος του είναι υπεύθυνος να συνεκτιμήσει όλα τα ευρήματα από το ιστορικό, τις κλινικές και εργαστηριακές εξετάσεις, τον υπέρηχο τραχήλου και τέλος την λεπτή βιοψία με βελόνη, έτσι ώστε να τον κατευθύνει προς περαιτέρω αντιμετώπιση.
Ο αριθμός των ασθενών με καρκίνο θυρεοειδή αδένα αυξάνεται γρηγορότερα από οποιαδήποτε άλλη μορφή καρκίνου παγκοσμίως. Αυτή η αύξηση οφείλεται πιθανότερα στο γεγονός ότι σήμερα η διάγνωσή του είναι πιο εύκολη με την βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας και σε πιο πρώιμα στάδια.

Όσο όμως και αν η ιδέα του καρκίνου προκαλεί φόβο, οι περισσότεροι τύποι θυρεοειδικού καρκίνου είναι ιάσιμοι, με την κατάλληλη χειρουργική και συμπληρωματική θεραπεία, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι θάνατοι από καρκίνο Θυρεοειδή παραμένουν σήμερα οι ίδιοι σε απόλυτο ποσοστό (<1% των θανάτων όλων των υπόλοιπων τύπων καρκίνου).

Καρκίνος θυρεοειδούς συμπτώματα

Οι περισσότεροι τύποι καρκίνου του θυρεοειδούς δεν προκαλούν συμπτώματα.
Οι ίδιοι οι ασθενείς ή ο γιατρός τους, μπορεί να εντοπίσουν μια μάζα στον λαιμό ή να το ανακαλύψουν τυχαία μετά απο κάποια απεικονιστική εξέταση στον τράχηλο.

Μεγάλες μάζες μπορεί να προκαλέσουν πιεστικά φαινόμενα όπως δυσκολία κατάποσης, δύσπνοια και σε πιο προχωρημένο στάδιο βραγχνάδα, αίσθημα πνιγμού και συριγμό. Όταν συνυπάρχουν διογκωμένοι τραχηλικοί λεμφαδένες, που είναι ανώδυνοι, σκληροί, αυξάνονται σε μέγεθος και δεν συρρικνώνονται, τότε είναι ύποπτοι.

Μόνο ο αναπλαστικός καρκίνος και το λέμφωμα αποτελούν εξαίρεση, αναπτύσσονται γρήγορα και δίνουν συμπτώματα οφειλόμενα στην πίεση των γειτονικών οργάνων.

επικοινωνήστε μαζί μας για το δικό σας περιστατικό

Ποιοι οι παράγοντες κινδύνου;

Παρότι οι αιτίες του θυρεοειδικού καρκίνου παραμένουν άγνωστες, υπάρχουν δύο βασικοί παράγοντες οι οποίοι είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο ατομικά, εμφάνισης της ασθένειας:
(κάντε κλικ στο καθένα)
1. Οικογενειακό ιστορικό θυρεοειδικού καρκίνου
Το οικογενειακό ιστορικό αφορά τους ασθενείς με πρώτου βαθμού συγγενείς (μητέρα, πατέρα, αδέλφια), δευτέρου βαθμού συγγενείς (γιαγιά, παππού, εγγόνια) αλλά και διάφορα άλλα μέλη μιας οικογένειας που είχαν καρκίνο θυρεοειδούς.

Περίπου το 5% ασθενών με θηλώδη καρκίνο και το 20-25% με μυελοειδή καρκίνο του θυρεοειδούς, είχαν έναν συγγενή που είχε καρκίνο.

Ποιοι τύποι καρκίνου θυρεοειδούς υπάρχουν;

Πέντε είναι οι τύποι:
(κάντε κλικ στο καθένα)
1. Θηλώδης καρκίνος θυρεοειδούς
Είναι ο πιο κοινός, αποτελώντας περίπου το 80% όλων των θυροειδικών καρκίνων.

Εμφανίζεται σε κάθε ηλικία, οι περισσότεροι όμως πριν τα 40. Το 20% των ασθενών θα έχουν και ψηλαφητούς λεμφαδένες στον τράχηλο, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα τοπικής υποτροπής.

Το σημαντικό είναι ότι έχει την καλύτερη πρόγνωση και οι περισσότεροι ασθενείς ιώνται με την κατάλληλη θεραπεία.
Οι υποτροπές του καρκίνου θυρεοειδούς ελαχιστοποιούνται, όσο πιο μικρό είναι το επι τις % υπόλλειμα θυρεοειδικού ιστού, που παραμένει. Ο Δημήτρης Γιάλβαλης πραγματοποιεί ριζικές επέμβάσεις και πετυχαίνει μικρά υπολείμματα (0-3%), που πρακτικά αυτό σημαίνει ίαση για τον ασθενή.

φωτογραφίες πραγματικών περιστατικών

Χειρουργήθηκα πρόσφατα από τον κ. Γιάλβαλη ( ολική θυρεοειδεκτομή). Η επέμβαση πήγε τέλεια, και η μετεγχειρητική περίοδος όπως ακριβώς μου την περιέγραψε ο γιατρός! Ο κ. Γιάλβαλης είναι ένας γιατρός προσιτός, με πολύ χιούμορ, και κυρίως απόλυτα γνώστης του αντικειμένου του, χωρίς φανφάρες και χάιδεμα αυτιών! Πραγματικός επαγγελματίας αλλά ταυτόχρονα και "άνθρωπος"! Τον συνιστώ ανεπιφύλακτα! Ευχαριστώ για όλα!

Χειρουργική Θεραπεία

Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο θυρεοειδούς θα υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Η επέμβαση εκλογής είναι η ολική θυρεοειδεκτομή.

Πριν από την επέμβαση ο χειρουργός ενδοκρινών αδένων στην περίπτωση μας ο χειρουργός θυρεοειδούς θα χαρτογραφήσει τους λεμφαδένες του τραχήλου (με λεπτομερή υπέρηχο ή αξονική ή μαγνητική) για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ύποπτοι λεμφαδένες που πρέπει να συναφαιρεθούν με τον αδένα.

Η πιο συχνή θέση εμφάνισής τους είναι το κεντρικό διαμέρισμα (από το μήλο του αδάμ μέχρι το στέρνο και ανάμεσα στους δύο στερνοκλειδομαστοειδείς μύες).

Αν λοιπόν βρεθούν ύποπτοι λεμφαδένες πριν ή κατά την διάρκεια του χειρουργείου πρέπει να γίνει και χειρουργικός καθαρισμός του κεντρικού διαμερίσματος (επίπεδο VI).

Αν βρεθούν ύποπτοι λεμφαδένες στο ένα ή και στα δύο πλάγια του λαιμού, τότε πρέπει να γίνει μαζί με την θυρεοειδεκτομή, τροποποιημένος ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου (επίπεδα ΙΙ – V), στο ένα ή και στα δύο πλάγια του τραχήλου.
επεμβαση καρκινου θυρεοειδη
Αυτά είναι τα ανατομικά όρια που χρησιμοποιούνται από τους χειρουργούς για να διαχωρίσουν το κεντρικό από τα πλάγια διαμερίσματα λεμφαδενικής εντόπισης, σε επίπεδα I – VI. Η περιοχή που είναι διαγραμμισμένη είναι αυτή στην οποία γίνεται ο τροποποιημένος ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός του τραχήλου.

Η επέμβαση στο θυρεοειδή αδένα πραγματοποιείται με μια τομή στο δέρμα στην κατώτερη πρόσθια επιφάνεια του λαιμού. Επιπλοκές της επέμβασης αποτελούν η αιμορραγία, η φλεγμονή, χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα λόγω βλάβης των παραθυρεοειδών αδένων καθώς και βλάβη στο παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο το οποίο προκαλεί βραγχνάδα ή δυσκολία στην αναπνοή.

Μετά την επέμβαση θα χρειαστεί δια βίου θεραπεία με θυρεοειδική ορμόνη (Λεβοθυροξίνη).

Ραδιενεργό ιώδιο

Μετά το χειρουργείο, ανάλογα με τα αποτελέσματα της βιοψίας, ο ασθενής θα χρειαστεί συμπληρωματική θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο (RAI), με σκοπό να καταστραφεί τυχόν υπολειμματικός θυρεοειδικός ιστός ή καρκινικά κύτταρα που δεν μπόρεσαν να αφαιρεθούν κατά την επέμβαση. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την θεραπεία υποτροπών τόσο τοπικών όσο και μακρινών.

Το ραδιενεργό ιώδιο είναι σε μορφή κάψουλας ή υγρού που χορηγείται από το στόμα. Αυτό δρά κυρίως στα θυρεοειδικά κύτταρα (υγιή ή κακοήθη) και υπάρχει πολύ μικρός κίνδυνος να βλάψει άλλα κύτταρα του σώματος.

Μερικές παρενέργειες της θεραπείας είναι:

  • Ναυτία
  • Ξηροστομία
  • Ξηροφθαλμία
  • Διαταραχές στην άισθηση της γεύσης και όσφρησης
  • Πόνος στις περιοχές όπου τυχόν έχει εξαπλωθεί ο καρκίνος του θυρεοειδούς, όπως στο λαιμό ή στο στήθος

Το ραδιενεργό ιώδιο αποβάλλεται κυρίως με τα ούρα τις πρώτες μέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Κατά την διάρκεια αυτής της θεραπείας χρειάζεται να αποφύγετε την επαφή με άλλους ανθρώπους, κυρίως παιδιά και εγκύους, για να προστατευθούν από την έκθεση σε ακτινοβολία.

Εξωτερική Ακτινοβολία Τραχήλου

Η θεραπεία αυτή που εφαρμόζεται και σε άλλους τύπους καρκίνου (π.χ . λεμφώματα), αφορά την χορήγηση στοχευμένης ακτινοβολίας εξωτερικά στον τράχηλο για λίγα λεπτά, 5 ημέρες την εβδομάδα, για περίπου 6 εβδομάδες.

Συνήθως χρησιμοποιείται σαν παρηγορητική θεραπεία στον ανεγχείρητο αναπλαστικό καρκίνο ή όταν υπάρχουν μεταστάσεις στα οστά.

Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία έχει θέση μόνον στο λέμφωμα θυρεοειδούς, λιγότερο στον μυελοειδή καρκίνο και σπάνια στους άλλους τύπους και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει κάποιους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στις συνήθεις θεραπείες.

Μπορεί να εμφανιστεί ξανά ο καρκίνος θυρεοειδούς;

Παρότι η υποτροπή του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι σπάνια, μπορεί να συμβεί, εάν μικροσκοπικά κύτταρα καρκίνου εξαπλώθηκαν έξω από το θυρεοειδή προτού την αφαίρεσή του.

Η υποτροπή του καρκίνου του θυρεοειδούς μπορεί να εμφανιστεί δεκαετίες μετά από τη θεραπεία του.

Ο καρκίνος θυρεοειδούς μπορεί να υποτροπιάσει σε:

  • Λεμφαδένες στο λαιμό
  • Υπολειμματικό θυρεοειδικό ιστό που δεν αφαιρέθηκε στην αρχική χειρουργική επέμβαση
  • Άλλες περιοχές του σώματος: συχνότερα πνεύμονες και οστά

Η υποτροπή του καρκίνου στο θυρεοειδή μπορεί να θεραπευθεί με πολλούς τρόπους όπως επανεπέμβαση, ραδιενεργό ιώδιο (RAI) κ.α.

Πόσο συχνά χρειάζομαι παρακολούθηση;

Μετά από την ολοκλήρωση της θεραπείας, ο ασθενής οφείλει να επισκέπτεται τακτικά τον ενδοκρινολόγο του. Εκτός από την κλινική εξέταση, οι ασθενείς υποβάλλονται σε εργαστηριακές εξετάσεις (μέτρηση θυρεοσφαιρίνης, TSH, καλσιτονίνης, CEA) και υπέρηχο τραχήλου κάθε 6 μήνες ή ετησίως.

Εάν τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης ή καλσιτονίνης αρχίσουν να ανεβαίνουν και υπάρχουν ύποπτα ευρήματα από τον υπόλοιπο κλινικο-απεικονιστικό έλεγχο, τότε ο ασθενής θα χρειαστεί έλεγχο με ραδιοισότοπο και ή όχι διαγνωστική βιοψία με βελόνη, για να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για υποτροπή.

Πρόγνωση

Σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζουν την πρόγνωση είναι ο τύπος του θυρεοειδικού καρκίνου, το μέγεθος του όγκου, η τυχόν εξάπλωσή του στα γειτονικά όργανα ή οι απομακρυσμένες μεταστάσεις και ο πιο σημαντικός η ηλικία του ασθενούς.

Aσθενείς με καλά διαφοροποιημένους θυρεοειδικούς καρκίνους (όπως θηλώδη, θηλακιώδη και εκ κυττάρων Hurtle), ηλικίας κάτω των 45 ετών, ακόμα και αν είχαν απομακρυσμένες μεταστάσεις, έχουν εξαιρετική πρόγνωση. Γενικά για τους καλά διαφοροποιημένους καρκίνους η 5ετής επιβίωση ανάλογα με το στάδιο είναι από 50 – 100%.

Στους ασθενείς με μυελοειδή καρκίνο, η ηλικία δεν αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα, απλά συνυπολογίζεται όταν είναι ( >45 ).

Η 5ετής επιβίωση κυμαίνεται από 28 – 100%.

Εγχειρίστηκα από τον κο Γιαλβαλη το 2015 (38 ετών) για μια ιδιαίτερα απαιτητική επέμβαση με πολύ καλά αποτελέσματα. Η προσέγγιση του γιατρού ήταν παρά πολύ ανθρώπινη και υπήρχε και πολύ καλή συνεργασία του χειρούργου με τους γιατρούς που με παρακολουθούν (ενδοκρινολόγο, ακτινολόγο).

επικοινωνήστε μαζί μας για το δικό σας περιστατικό